هَيْهاتَ هَيْهاتَ لِما تُوعَدُونَ چه دور است چه دور است آنچه وعده داده مىشويد از بعث و جزا يعنى هرگز نباشد ( خاك بر دهان‌شان ) إِنْ هِيَ إِلَّا حَياتُنَا الدُّنْيا نيست زندگانى ما مگر زندگانى در دنيا نَمُوتُ وَ نَحْيا مىميريم و زنده مىشويم يعنى يكى از ما مىميرد و يكى ميزايد وَ ما نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ و نيستيم ما برانگيختگان و زنده‌شوندگان بعد از مرگ إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً نيست هود يا صالح مگر مردى كه برمىبندد بر خداى تعالى دروغى و مىگويد مرا فرستادند بشما و شما را بعد از مرگ زنده خواهند كرد وَ ما نَحْنُ لَهُ بِمُؤْمِنِينَ و نيستيم ما مر او را گرويدگان در آنچه خبر مىدهد قالَ رَبِّ انْصُرْنِي بِما كَذَّبُونِ گفت پيغمبر ص بعد از استماع اين قول و ياس از ايمان قوم كه اى پروردگار من مرا يارى كن به غالبيّت و ايشان را مغلوب گردان به عذاب بسبب آنچه مرا تكذيب كردند قالَ عَمَّا قَلِيلٍ گفت خداى از زمان قليل يعنى در اندك وقتى لَيُصْبِحُنَّ نادِمِينَ گردند كافران و مكذبان پشيمان از تكذيب خود فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ پس گرفت ايشان را صيحه يعنى جبرئيل ع فريادى عظيم كرد كه دلهاى ايشان بشگافت و بمردند و جمعى از مفسران گويند كه اين قوم را ثمود گفته‌اند دليل ايشان اينست كه عذاب صيحه مر ثمود را بوده و آنان كه مىگويند قوم عاد بوده مىگويند در سوره اعراف و هود و شعراء بعد از قصّه نوح ع قصّه عاد آورده شده اينجا نيز به همان ترتيب مراد عاد است و بر اين قول هر عذابى را كه سبب استيصال باشد صيحه توان گفت و بر هر تقدير بگرفت ايشان را صيحه بِالْحَقِّ به حكم قضايا بوعده صادق يا باستحقاق ايشان مر عذاب را فَجَعَلْناهُمْ غُثاءً پس گردانيديم ايشان را چون خاشاك كه آب آورده يعنى هلاك كرديم و نابود ساختيم چون خس و خاشاك كه سيل به اطراف افگند و سياه و كهنه گردد فَبُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ پس دورى باد از رحمت حق مر گروه ستمكاران را ثُمَّ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ پس پيدا كرديم از پس ايشان قُرُوناً آخَرِينَ قرنهاى ديگر را يعنى بيافريديم اهل قرون را چون قوم شعيب و لوط عليهما السلام ما تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَها پيشى نتوانست گرفت هيچ گروهى بر وقتى كه جهت عذاب ايشان مقرر كرده بوديم وَ ما يَسْتَأْخِرُونَ و نه بازپس مانند از ان .